پدر من قهرمان دوی 7000 متر با کفش میخ دار روی اعصاب است.
گوگل ریدر
- خدا اسمیه که ما روی نادانستههامون میذاریم.
- آن چيز كه خوار آيد
- وقتی از دختر بجنوردی پرسیدند: اهل کجایی؟ در جواب گفت: من به
- چگونه در اینترنت دستگیر نشویم!
- بازجوي مومن
- احسان فتاحيان اعدام شد
- داستانک: ضدحال
- جلوگیری که نشدیم هیچی، سقط [جنین] هم نشدیم. لااقل ایکاش بچه
- (یکشنبه 26 مهر 1388) *جیب همیشه خالی!*_ بابایی، خانوما وقتی
- روزانه
دیدگاههای اخیر
 | الهه خانوم در کوچ |
 | armageddon در خداحافظی با یک دنباله دار |
 | paranoia در کوچ |
| paranoia در خداحافظی با یک دنباله دار |
 | 114 در استفهام انکاری |
10 comments
Comments feed for this article
ژوئن 2, 2008 روی 12:28 ب.ظ
همفری بوگارت
اکثرشون همنجورا باور کن
ژوئن 2, 2008 روی 1:52 ب.ظ
Mohammadreza Bahrami
و این داستان پیوسته ادامه داشته و دارد!
ژوئن 2, 2008 روی 8:35 ب.ظ
شیخ
دخترا هم به پدراشون ميرن، ها؟
{اون “ا” بعد “همينجور” در كامنت بالايى تنوين هست؟!}
ژوئن 2, 2008 روی 8:39 ب.ظ
osian
شما هم که کم نمیاری !
ژوئن 2, 2008 روی 9:39 ب.ظ
اسپایدرمرد
پدرها همشون اینجوری اند..
و بچه ها هم قهرمان پرتاب دارت به مرکز احوالات پدر..!
ژوئن 3, 2008 روی 12:55 ق.ظ
nooshin29
اقا یه فکری واسه این فیدت بکن. ما فقط علامت سوال میبینیم.
ژوئن 3, 2008 روی 9:56 ق.ظ
nejat
پدر منم همین طور …
ژوئن 3, 2008 روی 11:41 ق.ظ
ehsan
هستند آنهم از آن نوعش.صد رحمت به گشت ارشاد
ژوئن 3, 2008 روی 9:35 ب.ظ
میم
چقدر دل همه پره!
ژوئن 8, 2008 روی 10:20 ب.ظ
شادافسرده
میترسم نظر بدم…